dinsdag 26 september 2017

van 2 buffs 3 maken.

Wat doe je als de hele dagen thuis zit met slapeloze nachten en suffe dagen of erger slapeloze nachten en hopeloos depressieve dagen?

- Tijdens de depressieve dagen doe ik niet veel, hooguit zorgen dat ik mezelf blijf verzorgen: zorgen dat er eten op tafel staat, elke dag een douche en dat ik niet een week lang met dezelfde kleren aanloop. Soms lukt het ook om te gaan fietsen, het is beter langs het water te gaan fietsen dan thuis te zitten piekeren, maar het lukt niet altijd me naar buiten te sleuren.
- Tijdens de suffe dagen is het vooral fietsen zowel bij goede en minder goede dagen.
- Tijdens de slapeloze nachten veelal doelloos op u-tube rondstruinen.

Bij dat laatste kwam ik op video's terecht waaraan ik nooit had gedacht. Ook nooit gedacht dat het mijn interesse zou wekken en me zelfs zou aanzetten zo een dingen te doen.
Ten eerste begon ik daardoor te leren bakken, eerst begon ik met speculaasjes, daarna met zandkoekjes, toen kwam het brood om voorlopig te eindigen met cake. Nu ben ik vooral bezig met leren verschillende soorten brood bakken. Na de eerste niet compleet gelukte pogingen (de smaak zat niet juist) heb ik nu toch regelmatig heel lekker zelf gebakken brood. (ondertussen staat hier ook een foodprocessor in de keuken en die het zich wellicht al heeft beklaagt bij mij terecht te zijn gekomen)




Maar daarnaast kwam ik ook op andere video's terecht. Namelijk video's waar ze van oude t-shirts draagtassen maakten. En dat leek me ook wel iets. Niet dat ik draagtassen nodig heb, maar ik wil al langer van de plastic zakken af en het leek me een idee om van oude shirts, lakens en keukenhanddoeken kleine zakjes te maken waar ik groenten en fruit in kon bij elkaar houden. Na enkele pogingen waarbij het resultaat niet was zoals gehoopt begon het echt te lukken (kleinere zakken en een minder ingewikkelde manier van naaien). Zozeer dat ik plots zakken had om bvb al de laders en kabels bij een meerdaagse fietstocht bij elkaar kon houden zonder een plastic zak nodig te hebben. Ook had ik zo meteen een zak om de vuile was in apart te houden tijdens een lange tocht.
Maar er kwam meer. Reeds langer had ik gedacht om eens iets aan de buffs van de ligfietsers te doen. Daar is opzich niets mis mee (een buff is een buff) maar in de zomer heb ik zo geen lange buff nodig op mijn hoofd. Met de helft heb ik ook al genoeg, het dient toch maar om de zon van mijn kalende kruin weg te houden en het voordeel van een buff tegen over een pet is dat een buff ook over de oren kan getrokken worden. Deze verbranden dan ook niet en (iets wat zonnecreme niet doet) met een buff over de oren blijkt het storende gezoem/gefluit in de oren ook duidelijk minder te zijn. Ik had al een tijdje gedacht wie ik kon aanspreken om de buffs aan te passen maar vond niet meteen iemand, tot ik goed bezig was met naald en draad de oude shirts en handdoeken in zakken te transformeren.

Met de gevleugelde woorden in gedachte van een (voormalig) minister president van Vlaanderen: Wat we zelf doen, doen we (heus niet altijd) beter begonnen we er zelf aan.
Ten eerste heb ik een poging gedaan in een buff halverwege een zoom in te naaien om daar een elastiek in te stoppen om zo een dubbele buff te maken die beter zit dan een die je vouwt (dan blijkt deze iets te klein te zijn, of mijn hoofd wat te groot). En daarna knipte ik een buff doormidden om aan beide delen een het nieuwe einde een zoom te naaien waar dan een elastiek in komt te zitten.


Het resultaat is aangenaam verrassend, ik heb plots 3 ipv 2 buffs en ze zitten zoals het hoort en ook nog eens beter dan tevoren.
Natuurlijk heb ik het gemakkelijk om een paar buffs aan te passen. Toen de buffs te koop werden aangeboden kocht ik er 2. Om later te ontdekken dat dit veel te weinig was, ik gebruikte ze veel en had te weinig kansen ze te wassen (een man alleen heeft niet elke dag een volle wasmachine aan was liggen). Ik kocht er dus nog 4 bij. In september vorig jaar opweg naar Dronten raakte ik blijkbaar een buff kwijt (wellicht in een bakkerij in Essen) en ter vervanging kocht ik er nog 2 bij. Met 7 buffs in de la kan het wel om met een paar buffs te gaan experimenteren. Ik heb er nog genoeg over om als het kouder wordt ook nog een buff rond de nek te gebruiken.


Het voordeel van dit alles is dat het me niet alleen bezig houdt, ik leer er nog iets mee en, heel erg aangenaam: ik heb er ook iets aan.

En voor deze die het interesseert:
Er is ook ander minder goed nieuws, gisteren kreeg ik de dringende raad het iets rustiger aan te doen op fietsgebied. Ik had al een week het rare gevoel dat mijn lichaam niet meer recupereert als voorheen. Er was trouwens iets dat me al de hele zomer bezig hield: ik begreep niet dat, hoe zeer ik er mentaal doorheen zit, mijn lichaam zo goed bleef recuperen, even goed als de vorige jaren. En deze zomer heb ik verschillende + 200 km dagtochten gedaan en na 2 dagen was ik telkens weer helemaal fit en fietste ik alweer. Nu na de tocht van het weekend van 16 september gebeurde dat plots niet meer. Mentaal was ik de volgende 4 dagen niet instaat om te fietsen, maar toen ik na 4 dagen dan toch ging fietsen bleken mijn benen ook te protesteren. Met de Orca met de ondersteuning op stand 2 bleek ik nauwelijks 25 km/u te kunnen volhouden.
Fietsen mag ik blijven doen, maar ik moet de afstanden beperkt houden. Liever elke dag 20-50 km fietsen dan nu en dan 200 of meer km afleggen (hoewel het bij mij een combinatie van beide was, veel fietstochten van 60-70 km met daartussen monsterritten tot 250 km met de Orca in eco-stand). Vorige week haalde ik ook de kaap van de 10 000 km voor dit jaar, dat zegt ook genoeg.

vrijdag 8 september 2017

2000 km en een nieuwe impressie.

De depressie heeft het jaar helemaal omgegooid. Behalve de eerste weken is er dit jaar niet gewerkt. In de fabriek wel te verstaan, want intern (in mijn hoofd dus) wordt naarstig puin geruimd (nog steeds) om een nieuw leven op te bouwen. Het gaat met vallen en opstaan, vooral met vallen, want het puin blijkt metersdik te liggen.
Dat heeft een behoorlijke inpakt op het fietsgebeuren. Er wordt veel gefietst, behoorlijk veel gefietst, maar op een andere manier. Ten eerste heeft het fietsen een therapeutische werking, soms werkt het echt, soms lig ik op een fiets omdat ik anders thuis de muren oploop.

Niet alleen ik ga er soms bij liggen.

Maar de afstanden die de verschillende fietsen afleggen verschilt nogal van de vorige jaren. De woon-werk fietsen: de Grasshopper en de Sprint 26 staan in een hoekje stof te vergaren. Ze hebben beide amper 290-300 km onder de wielen zien passeren. De roets doet het behoorlijk maar heeft toch duidelijk minder kilometers dan vorig jaar, maar de afstanden per rit zijn dan weer langer. Ik reed er vorig jaar regelmatig mee naar het werk wat resulteerde in aardig wat kilometers. Nu komt de fiets wel enkele keren per maand naar buiten, voor afstanden rond de 60 km/rit. Maar het blijkt niet genoeg om de totaal afstand van vorig jaar te evenaren.


Anderzijds zijn de Toxy en Orca wel de uitblinkers. Normaal wordt met de Toxy zo een 1600 - 1700 km per zomer gereden (in de winter staat deze stil). Gisteren heeft deze de 2000 km voor dit jaar overschreden en er komen nog zeker 2 maanden dat deze kan aantreden. Ook de Orca komt behoorlijk in actie. Doordat de Flevobike batterij het voor de zomer begaf stond deze even stil, maar met een Crystalyte batterij is deze weer actief geworden. Eerst werden er wat testritten mee gemaakt om te weten hoever ik met een batterijlading kwam (200 km leek in eco-stand gemakkelijk overschreden te worden, in stand 2 bleek onlangs 140 km het maximum). Maar daarna kwam het echte werk: er werd naar Antwerpen gereden voor de Grote Plassentocht (420 km in 2 dagen), een kanalentocht (247 km in 1 dag), deelname aan West-Vlaanderens mooiste (264 km in 1 dag), ... . Het beviel me allemaal, alleen betaal ik het plezier van een rit daarna cash met een duik in de diepte.

De boeren in de Vlaamse Ardennen hebben ook
Hennep ontdekt. Wellicht voor veevoer.

De Streetmachine komt elke maand minstens 1 keer in actie. Daardoor vergeet ik de batterij niet geregeld bij te laden, want bij thuiskomst is de batterij zowat leeg gereden en wordt ze bijgeladen. Maar daar zal de komende maanden wel verandering in komen, de Streetmachine is gekocht om in de koude herfst en wintermaanden het me gemakkelijker te maken bij de korte ritten.


Tijdens West-Vlaanderen mooiste had ik nog eens de helm met de camera's bij. Het was een lichtpuntje in de duisternis, dat ik in staat was de rit te filmen en vooral ook te monteren (me concentreren is soms echt een probleem en kan me totaal uitputten). Vanaf nu ga ik proberen terug meer tochten te filmen en monteren, maar ik beloof niets. Het is me aangeraden zaken te doen die ik leuk vind (behalve de noodzakelijke huishoudelijke taken) en me vooral niet te forceren. Als het niet gaat dan gaat het niet en dan doe ik beter niets.

vrijdag 25 augustus 2017

1 ster op de schaal van Wilco.

Terwijl ik mezelf aan het bijeen harken ben om de nieuwe ik op te bouwen blijf ik fietsen. Soms is dat het enige dat echt lukt of het enige dat me een beetje op de been houdt. Het gaat allemaal met hoogtes en laagtes, vooral en spijtig genoeg met heel veel dieptes. Maar het fietsen, wat me is aangeraden te blijven doen, heeft soms een behoorlijk therapeutisch effect. Soms werkt het echt, soms zorgt het er gewoon voor dat ik thuis niet de muren oploop.

Maar ondertussen haalde de Orca ook de kaap van de 10 000 km, oftewel de eerste ster op de schaal van Wilco, een week voor de tweede verjaardag. Iets waar ik van versteld sta, want in eerste instantie had ik een idee van 3000 km/jaar. Maar na 1 jaar kon ik al naar Dronten voor het onderhoud van 5000 km en nu na 2 jaar zijn de volgende 5000 km een feit.


Onder bovenstaande brug (over de Durme) op 30 juli besefte ik dat de Orca enkele kilometers eerder de 10 000 km overschreden had.

Omdat de ster op de schaal van Wilco geen beschrijving heeft heb ik maar besloten mijn fantasie de vrije loop te laten en werd het een ster in de vorm van een Orca. De sticker bevat enkel het zwarte deel van een Orca, het normaal witte deel is er niet en is dus de kleur van de velomobiel.

Vandaag werden (eindelijk) de "sterren" aangebracht.

De Orca wordt vooral gebruikt om grotere afstanden te overbruggen of langere dagtochten te maken. Ook de vakanties worden met de Orca gedaan. Met langere afstanden bedoel ik + 100 km.


De stickers zijn gemaakt door MyRicreaties

donderdag 4 mei 2017

Stille storm.

Dat een storm niet steeds met veel geraas, herrie en kabaal langs moet komen is iets waar wellicht velen niet aan denken. Zelfs ik had daar nog niet bij stilgestaan. Maar het kan dus wel. Hier woedt namelijk een storm in alle hevigheid, maar voor de buitenwereld is die heel erg stil.

Het zat er reeds langer aan te komen, maar ik besefte het pas begin dit jaar dat er echt wat aan de hand was en halverwege februari is de bom ontploft. Mentaal gaat het niet meer. Ik zit niet zozeer in een dip, maar ben eerder bezig aan een vrije val na het afspringen van een hoge klif.

Daarbij kwam nog eens dat ik eind maart plots met een knieblessure zat (aanhechting van de ligamenten aan de knieschijf) waardoor ook het fietsen noodgedwongen beperkt bleef. Dat is nu gelukkig van de baan. Na 4 weken van sukkelen bleek een week rust en daarna een weekendje ligfietstreffen de knie verbazend goed te doen.

Ik was me al langer aan het weghouden van allerlei nieuwssites. Het nieuws op tv en radio was al langer uitgezet. Maar nu luister ik al helemaal geen radio meer of geen tv meer. Begin dit jaar was plots mijn facebook account geblokkeerd (wat had ik nu verkeerd gedaan), dat laatste resulteerde in het wegblijven ervan. Maar ik merk nu ook dat ik steeds vaker wegblijf van de ligfietsblogs en het ligfietsers.be forum.

Fietsen ga ik blijven doen, met de club meerijden ook, maar het filmen en monteren van de clubtochten zie ik voor het ogenblik niet zitten. Het belangrijkste is mezelf terug bijeen zien te harken en ineen te puzzelen. De rest is voor later.

zaterdag 1 april 2017

De toekomst van Basuko-films...

Al een tijdje zijn we opzoek naar een nieuw concept om Basuko-films in te vullen.

Ten eerste blijkt de manier van monteren die Basuko films hanteert behoorlijk achterhaalt. Het regent opmerkingen dat het lijkt alsof je terug gekatapulteerd wordt naar de middeleeuwen. Of erger nog, iemand opperde zelfs of de heren van Basuko-films teveel naar de Flintstones hadden gekeken, en nee dat had niets met de vele velomobielen in de beelden te maken.

Ten tweede dient er een financieel probleem opgelost te worden. We zitten met een verouderde installatie en er dienen hoognodig aankopen gedaan te worden. Er moeten nieuwe camera's komen, een drone staat op de verlanglijst en last but not least dient de studio vernieuwd te worden. Opnames met de nieuwe generatie camera's kan onmogelijk door de in gebruik zijnde computers, die een baard in de keel beginnen te krijgen, verwerkt worden. En de software is niets jonger.

Er zijn een paar ideeën geopperd waaronder een crowdfunding. Maar omdat we wellicht niet verder gaan komen dan ons beperkte publiek, namelijk de ligfietsers, werd het meteen afgevoerd. We hebben liever dat de ligfietsers hun weinige geld investeren in vernieuwing van hun ligfietsenpark dan aan de vernieuwing van Basuko-films studio. Daarmee was het probleem van het ouderwets ogende van de Basuko "impressies" nog niet van de baan. Trouwens over het woord "impressies" zijn ook wel een paar woorden gevallen. Door in de media gebruik te maken van een modern klinkend woord als "impressie" in plaats van gewoon "video" of "film" werd nog meer de indruk gewekt dat we te ver in het verleden leefden en vergeten waren met de tijd mee te evolueren.
Een ander idee was om geld op te halen door reclame in de video's te laten komen. Meteen zou ook een andere manier van monteren gehanteerd worden. Het is namelijk niet meer van deze tijd dat de intro helemaal vooraan komt te staan en dat de outro als laatste in beeld komt. Hoeveel films zie je nog op die manier? De Basuko-films crew in elk geval geen (ter vervollediging, ook geen andere want de crew kijkt geen film). Maar dit is wat we voor onze kiezen kregen.

Er is een project uitgewerkt dat we voor de eenvoud 0104 hebben gedoopt. En dat gaat bestaan uit een totaal vernieuwde versie van de video's. Een nieuwe manier van monteren, samen met een compleet nieuwe intro en outro, welke niet meer aan het begin en einde gaan staan.

De nieuwe films gaan er als volgt uitzien:
1 minuut film - 20 seconden intro - 5 minuten reclame - 1 minuut film - 5 minuten reclame - 10 seconden outro - 1 minuut film.

Het is de bedoeling om dit als standaard te nemen. Dus elke film gaat exact 3 minuten beelden van de tochten bevatten.

Daardoor zouden we het nieuwe tijdperk ingaan:
- ten eerste gaan we films afleveren zoals ze heden ten dage gemaakt worden.
- ten tweede gaan we de financiële problemen ook kunnen oplossen en dit zonder dat we moeten gaan bedelen bij de ligfietsers, zodat iedereen zijn/haar zuur verdiende geld kan investeren in nieuwe fietsen en zo de ligfiets-economie kan laten floreren.

In ruil vragen we 2 zaken, ten eerste kijk de films uit, ook de reclame, ten tweede vraag aan anderen om massaal de films te bekijken. Hoe meer kijkers hoe meer you-tube ons uitbetaald. Met deze inkomsten gaat dan nieuwe apparatuur aangekocht worden.

De Basuko-films crew dankt u.

maandag 27 maart 2017

Earthhour tocht.

Op 25 maart werd, op Earth Hour, de earthhour-tocht gereden, dit al voor de 4de keer. Afspraak in Gent om 20 uur om dan een tocht door het donker te maken, het voelt aan als het afsluiten van de winter. Van de 4 deelnemers had iemand er wel een "paar" kilometer voor over om erbij te zijn, ruim 100 km enkele rit, met een overnachting in de buurt.

Iemand zag de tocht heel erg zwart:

Sorry Jan, ik kon het niet laten ;-)

Gelukkig zag een fototoestel iets meer kleur:



Helen die van ruim 100 km ver kwam,
kreeg begeleiding van 30 km naar en van Gent:

De heenrit op zaterdag, Helen heeft dan nog 30 km te gaan.

De terugrit van Helen op zondag.

Over de tocht zelf kunnen we heel kort zijn. Het was warme en zonnige zaterdag, maar met veel wind. De wind zwakte wel af naarmate de rit vorderde, maar de temperatuur daalde ook naar het einde van de tocht. Maar het was zeer gezellig met op het eind nog een drink en rond middernacht ging iedereen in de buurt slapen.

dinsdag 21 maart 2017

WOL doortrapperstocht februari 2017

Op 19 februari reed WOL de eerste doortrapperstocht van 2017.
West-Vlaanderen gaf de aftrap. Veel kijkplezier.